Aleksandra Rydzik

Biogram

Jestem filologiem i metodykiem języka angielskiego oraz doktorem nauk humanistycznych w dziedzinie językoznawstwa. Od 2018 roku prowadzę Centrum Językowe Kensington, gdzie uczę dorosłych języka angielskiego, w tym języka biznesowego, specjalistycznego i akademickiego. Moje zainteresowania naukowe koncentrują się na językoznawstwie kognitywnym, ze szczególnym uwzględnieniem kreatywności językowej w reklamach i dyskursie internetowym, a także praktycznych zastosowaniach wiedzy o języku w nauczaniu dorosłych. Moją misją jest pokazywanie uczniom, jak aktywizować to, co już wiedzą, aby zacząć mówić pewnie i świadomie.

Otwierając zakurzone szuflady: aktywizacja wiedzy dorosłych uczniów w nauce i praktyce mówienia

Nauka języków obcych we współczesnym świecie jest dużym wyzwaniem zarówno dla nauczycieli, jak i uczniów, zwłaszcza dorosłych. Ciągłe przeciążenie poznawcze, nadmiar informacji, treści online, aplikacji do nauki i materiałów dydaktycznych sprawia, że mózg dorosłego ucznia przypomina mieszkanie po przerwanym w połowie remoncie: pełne pudeł, zakurzonych kartonów, narzędzi i niepotrzebnych instrukcji, które nigdy nie zostały otwarte.
Współcześni dorośli uczący się języków dysponują ogromnym zasobem wiedzy biernej, doświadczeń i utrwalonych schematów poznawczych, ale często nie potrafią przekształcić ich w płynną, spontaniczną komunikację. Uczniowie rozumieją, ale nie mówią; mają wiedzę, ale nie potrafią jej użyć w praktyce.
W moim wystąpieniu pokażę, jak językoznawstwo kognitywne pozwala „otworzyć zakurzone szuflady” uczniów, wspiera projektowanie lekcji oraz zadań ukierunkowanych na mówienie, które aktywizują istniejące zasoby i pamięć bierną. Pokażę też, jak zarządzać uwagą i wzorcami poznawczymi w oparciu o etyczne wykorzystanie AI, tak aby uczniowie mogli zacząć mówić od razu.
Sesja jest skierowana do nauczycieli-praktyków, którzy chcą uczyć sensowniej i skuteczniej, projektować zadania wydobywające wiedzę z pamięci biernej do aktywnej, automatyzować struktury poprzez znaczenie i kontekst, redukować przeciążenie poznawcze dzięki pracy na wzorcach (chunking) oraz wykorzystywać AI jako narzędzie wspierające uwagę, a nie zastępujące proces myślenia i komunikacji.